Brigje

Als kunstenaar heb ik mijn naam Brigitte afgekort naar Brigje...

Dat is wat bij me past; niets hoeft groot of groter te zijn.  Ik ook niet. Mijn werk niet. Mijn spullen niet. De poeha van de wereld, de belangrijkdoenerij in onze prestatiemaatschappij,  dat hekel ik.. Iets wat hierbij past is onze voorkeur voor perfectie in spullen; een krasje een deukje, of een klein kleurverschil is genoeg om het weg te gooien, ook als het nog goed van pas komt, en ondanks het krasje (of whatever) nog mooi is .

Zo heb ik bij het vastleggen van mijn allereerste emailadres in de jaren 90 al de woorden brigjeberichtje gebruikt. Zonder nadenken, en daarmee werd Brigje mijn bijnaam.  Nu koester ik dat. 

Ik hoop dat mijn kunstwerkjes je daar over aan het denken weten te zetten. 

Ik begon met lekker prutsen in mijn werkplaatsje, aan mijn  knutselwerk, kunstwerk.. Als vanzelf kregen deze kunst- en knutsewerken steeds meer betekenis. Ik wilde iets uitdrukken, overbrengen, een verhaal vertellen, een boodschap zenden..   Vaak is er een plan, en soms zie ik naderhand pas wat ik heb gezegd...  Heel bijzonder hoe ingenius het onbewuste brein werkt.. 

Hoe ik mijn kunst maak past volledig binnen de beschrijvingen van conceptuele kunst, die ik tegenkwam..  Het idee en het proces zijn belangrijker dan het resultaat.. Dat is precies hoe het bij mij werkt, en hoe het voelt.  Ik ben van de ideeen, niet van de afwerking. Ik ben van het 'verhaal' , minder van het aesthetische.  Ook de technische kant van hetgeen ik maak moet desnoods  wijken voor een pragmatische andere oplossing, door de flow waar ik in zit om mijn boodschap erin te stoppen. Dan maar op een andere manier, zo kan het ook denk ik dan... Pragmatisch oplossen, daar hou ik van.